علي گويان پيش به سوي غدير

سایت

غدير در راه است، تكرار و يادآورعظمت ولايت راستين و منزلگاه عاشقان‏محمد�صلى الله عليه وآله‏�!
غدير پل صراط بهشتيان زمين است،شاه راهى است مستقيم كه بى هيچ انحرافى‏به خدا مى‏رسد; چرا كه محمد�صلى الله عليه وآله‏�فرمود: "اليوم اكملت لكم دينكم و اتممت‏عليكم نعمتي و رضيت لكم الاسلام دينا "در همان جا بود كه براى آنها كه بسياردوستشان مى‏داشت و برايشان دل‏مى‏سوزاند، دو ثقل گرانبها بر جاى‏گذاشت; دو گوهر بى‏نظير و دو واسطى كه‏مؤمن را براى رسيدن به معشوق بس بود.قرآن و عترتش‏�عليهم السلام‏�. دو يادگارارزشمند كه هركس به آنها چنگ زد وتمسك جست، بى‏نياز از تمامى قدرتها شد.
اگر دوازده پيشواى معصوم با آن‏عظمت وجودى، مظلوم واقعه سقيفه قرارگرفتند و از خلافت ظاهرى محروم گشتند، تمامى افتخار انقلاب اسلامى ما در اين بودكه خواستار ولايت و خلافت امام عصرشديم و هر آنچه كرديم چيزى جز فرمان‏نايب بر حقش نبود.
و على‏�عليه السلام‏� عيدى غدير پيامبر براى غديريان بود
آن روز ولايت، خلافت و وصايت‏على‏�عليه السلام‏� بر صفحه تاريخ حك شد. آن‏روز راهنماى رحيم اين امت، خسته ازبيست و سه سال رسالت، بار عظيم اين‏امانت الهى را بر دوش پرتوان على‏�عليه السلام‏�قرار داد. هر كه در آن صحنه حضور پيداكرد، نداى "من كنت مولاه فهذا على‏مولاه"محمد�صلى الله عليه وآله‏� را شنيد و دست على‏راكه پرصلابت دردستان محمد به سوى‏آسمان بالا رفته بود نظاره كرد.
... اما چگونه شد كه اين حكاكى و قلم‏زدن الهى بر صفحه تاريخ كمرنگ گشت واصل مساله ولايت از مرحله والاى انتصاب‏الهى به مرحله پست انتخاب عوام تنزل پيداكرد. اصلا بهتر است‏بگوييم خلافت الهى‏به امارتى زاهد مابانه تبديل گشت; تفسيرروشنى از آيه "قالت الاعراب آمنا قل لم‏تومنوا ولكن قولوا اسلمنا"بايد گفت آنچه كه ايمان ناميده مى‏شددر قلبهاى آنها رسوخ نكرده بود، حتى‏فلسفه نبوت و ارزش آن را درك نكرده‏بودند كه به وصى منتخب و جانشين بعد ازايشان نيز تن دهند. تا آن جا مقام والاى اورا پايين آوردند كه به مقايسه‏اش با معاويه‏پرداختند.
اگر دوازده پيشواى معصوم با آن‏عظمت وجودى، مظلوم واقعه سقيفه قرارگرفتند و از خلافت ظاهرى محروم گشتند، تمامى افتخار انقلاب اسلامى ما در اين بودكه خواستار ولايت و خلافت امام عصرشديم و هر آنچه كرديم چيزى جز فرمان‏نايب بر حقش نبود. از ماديات گذشتيم‏چون "خمينى امام" دستور داده بود، تحريم‏اقتصادى را تحمل كرديم زيرا كلام "او" رادر قلب باور داشتيم كه "آمريكا شيطان‏بزرگ است" و مصرف هر كالايش رابرداشتن گامى بسوى دوزخ دانستيم. هشت‏سال دفاع مقدس را با از دست دادن‏بهمترين عزيزانمان به جان خريديم; زيراخرسند بوديم كه نعمت ولايت امام بر سرماست و هرآنچه نعمت و فيض برماست،به‏خاطر وجود اوست.
آرى تمامى سرور و خرسندى وسعادتمان اين بود كه بار ديگر "غدير" رازنده كرده‏ايم و اجتماع منحرفانه "سقيفه " را براى هميشه بر هم زده‏ايم وولايت و خلافت را به صاحب اصليش‏بازگردانده‏ايم كه صد البته همه اين‏جزتفضل خداوندى چيزى ديگر نبود.
پس از رحلت ناباورانه "امام" نيز روح‏او را در خامنه‏اى زنده يافتيم و دل و جان‏خود را در دستان او قرار داديم و او رابرترين ميراث بر غدير دانستيم.
به راستى كدامين ارزش انقلاب والاتراز ارزش ولايت است. نكند سخن از حفظ‏ارزشهاى انقلاب سر دهيم و از برترين آن‏يعنى "ولايت فقيه" غافل بمانيم!
آن روز ولايت، خلافت و وصايت‏على‏�عليه السلام‏� بر صفحه تاريخ حك شد. آن‏روز راهنماى رحيم اين امت، خسته ازبيست و سه سال رسالت، بار عظيم اين‏امانت الهى را بر دوش پرتوان على‏�عليه السلام‏�قرار داد. هر كه در آن صحنه حضور پيداكرد، نداى "من كنت مولاه فهذا على‏مولاه"محمد�صلى الله عليه وآله‏� را شنيد و دست على‏راكه پرصلابت دردستان محمد به سوى‏آسمان بالا رفته بود نظاره كرد.
ما نيازمند و تشنه تبيين قوانين الهى وبناى تمدنى قوى با استمداد از پيشينه‏اسلام و رهنمود و راهنماييهاى آن جهانى‏هستيم و چه كسى گوياترين زبان در اين‏عرصه از ولى عصرمان است؟
ايران اسلامى براى اسلامى ماندنش،براى مدينه فاضله شدنش نيازمند تعابير والفاظ مدرن نيست، با همان كلام الهى‏برترين انسان قرن، با همان الفاظ ساده اما شيواى امام راحل‏�رحمه الله‏� به راحتى مى‏توان‏ايران را كعبه آمال مستضعفان و خار چشم‏دشمنان قرار داد. با همان صحنه ساده وبى‏ريا اما عظيم و با شكوه غدير مى‏توان‏ايران را جاويد ساخت و تنها با ولاى على‏مى‏توان به ظهور مهدى �عجل‏الله تعالى‏فرجه‏الشريف‏� رسيد.